برای همهی ما پیش اومده که حرفی رو که در جمعی زدیم توی ذهنمون مرور کنیم و به خودمون بگیم: «چرا اون حرف رو زدم؟» و بعد احساس خجالت و سرزنش به خودمون بدیم. این نکته رو به خاطر داشته باشید: در خاطرهی دیگران از اون لحظه، کلمات، رفتار و حضور خودشون بسیار پررنگتر و برجستهتر از تصویر و حرفهای شماست. شما اونقدرها که تصور میکنید، توی ذهن دیگران حضور ندارید؛ بیشترِ آدمها خیلی بیشتر از اونکه به شما فکر کنن، درگیرِ خودشون هستند. دفعهی بعد که یکی از اون خاطرات به سراغتون اومد ، بهش لبخند بزنید و رهاش کنید. join → @twitfarsi ™️
ویرایش منبع: